Υλικά για 25-30 κομμάτια
4 ποτήρια αλεύρι για όλες τις χρήσεις - περίπου 480-500 γραμ. παίρνει ανάλογα πόσο μεγάλο είναι το αυγό
175 γραμ. γάλα χλιαρό
75 γραμ. νερό χλιαρό
1 φακελάκι ξηρή ή 30 γραμ. νωπή μαγιά
35 γραμ. ζάχαρη
35 γραμ. βούτυρο λιωμένο
1 φακελάκι baking powder (20 γραμ.)
1 αυγό
Ηλιέλαιο ή Ελαιόλαδο για το τηγάνισμα
Μαρμελάδα, σοκολάτα, ζάχαρη ή μέλι για το γαρνίρισμα
Εκτέλεση:
Λιώνουμε τη μαγιά στο νερό. Ρίχνουμε μέσα τη ζάχαρη, το λιωμένο βούτυρο, το αυγό και το γάλα ανακατεύοντας με σύρμα. Κοσκινίζουμε το αλεύρι, χωρίζουμε τα 3 ποτήρια και μέσα του κοσκινίζουμε το baking powder. Ανακατεύοντας με το σύρμα ρίχνουμε τα 3 ποτήρια αλεύρι λίγο-λίγο στο μείγμα με τα υγρά και κάνουμε έναν χυλό. Μετά συνεχίσουμε με το χέρι ρίχνοντας λίγο-λίγο το αλεύρι από το 4ο ποτήρι γιατί μπορεί να μην το χρειαστεί όλο. Η ζύμη πρέπει να ξεκολλάει από τα χέρια αλλά να μην είναι σφιχτή. Αφήνουμε τη ζύμη περίπου 1 ώρα σκεπασμένη με πετσέτα σε χλιαρό μέρος να φουσκώσει. Μετά κόβουμε μπαλάκια ζύμης όσο ένα μανταρίνι και τους δίνουμε στρογγυλό σχήμα ή σαν μεγάλα κουλούρια με τρύπα στη μέση, ανάλογα αν θέλουμε να κάνουμε γεμιστά ντόνατ ή ντόνατ με ζάχαρη (λουκουμάδες). Για τα γεμιστά στρογγυλά ντόνατς, πατηκώνουμε λίγο τις μπάλες ζύμης σαν πιτούλες αλλά όχι πολύ λεπτές . Αφήνουμε αυτά που έχουμε πλάσει 10-15 λεπτά σε μια ελαφρώς αλευρωμένη επιφάνεια ή καλύτερα σε μια στεγνή πετσέτα χωρίς χνούδι για να επανέρθει το φούσκωμα τους. Τηγανίζουμε σε ζεστό τηγάνι ή κατσαρολάκι σε μπόλικο λάδι γυρίζοντας και από τις δυο μεριές συχνά για να μην καούν. Τα βγάζουμε σε χαρτί κουζίνας και τα μεν στρογγυλά τα αφήνουμε να κρυώσουν καλά πριν τα γεμίσουμε , τα δε λουκουμαδένια τα κυλάμε χλιαρά στη ζάχαρη για να κολλήσει.
Επίσης για όσους διαθέτουν αρτοπαρασκευαστή η ζύμη μπορεί να γίνει εκεί μια χαρά, στο πρόγραμμα ζύμης, ο δικός μου έχει πρόγραμμα μιάμισης ώρας που το ζυμώνει και το φουσκώνει επιτόπου, τη δεύτερη φορά έβαλα εκεί τα υλικά για δοκιμή και έγινε πολύ ωραίο. Απλά προσέχουμε τη μαγιά να τη ρίξουμε τελευταία, επάνω στο αλεύρι, όπως και όταν βάζουμε τα υλικά για το ψωμί.
Και φυσικά η Μαρίκα μας καθόταν απέναντι και περίμενε, σου λέει "τι θα γίνει παιδιά, εγώ δε θα φάω;"
